Where do I begin and end in space? I have relations to the sun and air which are just as vital parts of my existence as my heart. The movement in which I am a pattern or convolution began incalculable ages before the (conventionally isolated) event called birth, and will continue long after the event called death. Only words and conventions can isolate us from the entirely undefinable something which is everything.

Πού αρχίζω και που τελειώνω μέσα στο διάστημα; Έχω σχέσεις με τον ήλιο και τον αέρα που είναι τόσο ζωτικά μέρη της ύπαρξής μου όσο η καρδιά μου. Η κίνηση, της οποίας είμαι ένα μοτίβο ή μια περιέλιξη, ξεκίνησε αμέτρητους αιώνες πριν από το (συμβατικά απομονωμένο) γεγονός που ονομάζεται γέννηση και θα συνεχιστεί πολύ μετά το γεγονός που ονομάζεται θάνατος. Μόνο λέξεις και συμβάσεις μπορούν να μας απομονώσουν από το εντελώς απροσδιόριστο κάτι που είναι το παν.

Likewise, there is a polar relationship between what you call your “self” and what you call “other.” You couldn’t experience “other” unless you also had the experience of “self.” We might say that we feel that one’s “self” and the “other” are poles apart. Oddly, we use that phrase, “poles apart,” to express extreme difference. But things that are “poles apart” are poles ofsomething, as of a magnet, or a globe, and so are actually inseparable. What happens if you saw the south pole off a magnet with a hacksaw? The new end, opposite the original north pole, becomes the south pole, and the piece that was chopped off develops its own north pole. The poles are inseparable and generate each other.

Ομοίως, υπάρχει μια δίπολη σχέση ανάμεσα σε αυτό που αποκαλούμε «εαυτό» και αυτό που ονομάζουμε «άλλον». Δεν θα μπορούσαμε να βιώσουμε τον «άλλον» εκτός εάν είχαμε επίσης την εμπειρία του «εαυτού».

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι νιώθουμε ότι ο «εαυτός» και ο «άλλος» είναι αντίθετοι πόλοι. Παραδόξως, χρησιμοποιούμε αυτή τη φράση, «αντίθετοι πόλοι», για να εκφράσουμε ακραίες διαφορές. Αλλά αυτά που είναι «αντίθετοι πόλοι» είναι πόλοι κάποιου, όπως ενός μαγνήτη, ή ενός πλανήτη κι έτσι είναι πραγματικά αδιαχώριστοι. Τι θα συμβεί αν πριονίσεις τον νότιο πόλο ενός μαγνήτη; Το νέο άκρο απέναντι από τον αρχικό βόρειο πόλο γίνεται ο νότιος πόλος και το κομμάτι που κόπηκε αναπτύσσει τον δικό του βόρειο πόλο. Οι πόλοι είναι αδιαχώριστοι και δημιουργούν ο ένας τον άλλον.

For every individual is a unique manifestation of the Whole, as every branch is a particular outreaching of the tree. To manifest individuality, every branch must have a sensitive connection with the tree, just as our independently moving and differentiated fingers must have a sensitive connection with the whole body. The point, which can hardly be repeated too often, is that differentiation is not separation.

Κάθε άτομο είναι μια μοναδική εκδήλωση του Όλου όπως κάθε κλαδί είναι μια συγκεκριμένη εξάπλωση του δέντρου.  Για να εκδηλωθεί η ατομικότητα κάθε κλαδί πρέπει να έχει μια ευαίσθητη σύνδεση με το δέντρο, όπως ακριβώς τα ανεξάρτητα κινούμενα και διαφοροποιημένα δάχτυλά μας πρέπει να έχουν μια ευαίσθητη σύνδεση με ολόκληρο το σώμα.  Το θέμα, το οποίο δεν επαναλαμβάνετε πολύ συχνά, είναι ότι  διαφοροποίηση δεν σημαίνει διαχωρισμός.

...I wonder, I wonder, what you would do if you had the power to dream at night any dream you wanted to dream and you would of course be able to alter your time sense, and slip, say 75 years of subjective time into 8 hours of sleep. You would, I suppose, start out by fulfilling all your wishes. You could design for yourself what would be the most ecstatic life – love affairs, banquets, dancing girls, wonderful journeys, gardens, music beyond belief. And then after a couple of months of this sort of thing, 75 years a night, you’d be getting a little taste for something different, and you would move over to an adventurous dimension, where there was sudden dangers involved, and the thrill of dealing with dangers, and you could rescue princesses from dragons, and go on dangerous journeys, make wonderful explosions and blow them up. Eventually get into contest with enemies. And after you’ve done that for some time, you’d think up a new wrinkle. To forget that you were dreaming, so you’d think it was all for real, and to be anxious about it. Because it’d be so great when you woke up, and then you’d say, well, like children who dare each other on things, how far out could you get? What could you take? What dimension of being lost, of abandonment of your power, what dimension of that could you stand? You could ask yourself this ‘cos you know you’d eventually wake up.

... Αναρωτιέμαι τι θα κάνατε αν είχατε τη δυνατότητα να ονειρευτείτε τις νύχτες οποιοδήποτε όνειρο θέλετε να ονειρευτείτε και φυσικά να μπορούσατε να αλλάξετε την αίσθηση του χρόνου και να ολισθήσετε ας πούμε 75 χρόνια υποκειμενικού χρόνου σε 8 ώρες ύπνου. Υποθέτω ότι θα ξεκινούσατε εκπληρώνοντας όλες τις επιθυμίες σας. Θα μπορούσατε να σχεδιάσετε για τον εαυτό σας αυτή που θα ήταν η πιο εκστατική ζωή - έρωτες, τσιμπούσια, χορούς με κορίτσια, θαυμαστά ταξίδια, κήπους, μουσική πέρα ​​από κάθε φαντασία. Και μετά από μερικούς μήνες αυτού του είδους, 75 χρόνια σε μια νύχτα, θα προτιμούσατε να δοκιμάσετε κάτι διαφορετικό, να  περνούσατε σε μια περιπετειώδη διάσταση, όπου θα υπήρχαν ξαφνικοί κίνδυνοι και η συγκίνηση της αντιμετώπισής τους, θα μπορούσατε να σώσετε πριγκίπισσες από δράκους, να βαδίσετε σε επικίνδυνα ταξίδια, να προκαλέσετε υπέροχες εκρήξεις που θα τους ανατινάξετε όλους, να πολεμήσετε μέχρι τελικής πτώσεως με τους εχθρούς σας. Κι αφού το κάνετε για κάποιο χρονικό διάστημα θα αρχίσετε να σκέφτεστε μια νέα διάσταση: Να ξεχάσετε ότι ονειρευόσαστε, να αρχίσετε να τα παίρνετε όλα αυτά για αληθινά και να αγωνιάτε γι' αυτά. Επειδή θα ήταν τόσο σπουδαίο όταν ξυπνήσετε να μπορέσετε να πείτε, όπως τα παιδιά που τολμούν, ο ένας προς τον άλλο πόσο μακριά φτάσατε! Τι θα μπορούσατε να πάρετε; Ποια διάσταση της απώλειας, της εγκατάλειψης της εξουσίας σας, ποια διάσταση θα μπορούσατε να αντέξετε; Θα μπορούσατε να αναρωτηθείτε γι αυτό γιατί ξέρετε ότι τελικά θα ξυπνήσετε.

So anyway, then, this is a drama, and what I want you to is-- I'm not trying to sell you on this idea in the sense of converting you to it; I want you to play with it. I want you to think of its possibilities. I'm not trying to prove it, I'm just putting it forward as a possibility of life to think about. So then, this means that you're not victims of a scheme of things, of a mechanical world, or of an autocratic god. The life you're living is what YOU have put yourself into. Only you don't admit it, because you want to play the game that it's happened to you. In other words, I got mixed up in this world; I had a father who got hot pants over a girl, and she was my mother, and because he was just a horny old man, and as a result of that, I got born, and I blame him for it and say 'Well that's your fault; you've got to look after me,' and he says 'I don't see why I should look after you; you're just a result.' But let's suppose we admit that I really wanted to get born, and that I WAS the ugly gleam in my father's eye when he approached my mother. That was me, I was desire, and I deliberately got involved in this thing. Look at it that way instead. And that really, even if I got myself into an awful mess, and I got born with syphilis, and the great Siberian itch, and tuberculosis in a Nazi concentration camp, nevertheless this was a game, which was a very far out play. It was a kind of cosmic masochism. But I did it.

Λοιπόν αυτό είναι ένα δράμα που θέλω εσείς να γίνετε. Δεν προσπαθώ να σας πουλήσω αυτή την ιδέα με την έννοια να σας μεταπείσω. Θέλω να παίξετε μαζί της. Θέλω να σκεφτείτε τις δυνατότητές της. Δεν προσπαθώ να το αποδείξω, το βάζω μπροστά σαν μια πιθανότητα ζωής προς σκέψη. Έτσι λοιπόν, αυτή η ιδέα είναι ότι δεν είσαι θύμα ενός συστήματος πραγμάτων, ενός μηχανικού κόσμου ή ενός αυταρχικού θεού. Η ζωή που ζείτε είναι αυτή που ΕΣΕΙΣ βάλατε τον εαυτό σας. Μόνο που δεν θα το παραδεχτείτε επειδή θέλετε να παίξετε το παιχνίδι του «μου συνέβη». Με άλλα λόγια, μπερδεύτηκα σε αυτόν τον κόσμο. Είχα έναν πατέρα που είχε κάψες και που πλάκωσε ένα κορίτσι που έγινε η μητέρα μου και επειδή ο γέρος μου ήταν καυλιάρης εγώ γεννήθηκα και τον κατηγορώ γι' αυτό και λέω «Λοιπόν αυτό είναι δικό σου λάθος και πρέπει να φροντίζεις για μένα» και λέει «δε βλέπω γιατί πρέπει να φροντίζω για σένα, είσαι απλά ένα αποτέλεσμα». Αλλά ας υποθέσουμε ότι παραδεχόμαστε ότι πραγματικά ήθελα να γεννηθώ και ότι ΕΓΩ ήμουν η σκοτεινή λάμψη στο μάτι του πατέρα μου όταν πλησίασε στη μητέρα μου. Αυτό ήμουν εγώ, εγώ ήμουν η επιθυμία και εγώ εσκεμμένα εμπλέκομαι σε αυτό το πράγμα. Κοιτάξτε το έτσι, με αυτόν τον τρόπο. Και αυτό στ' αλήθεια, ακόμα κι αν βουτήχτηκα στα σκατά, κι αν γεννήθηκα με σύφιλη, ή με τη μεγάλη σιβηρική φαγούρα, ακόμα κι αν βρέθηκα φυματικός σε ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, παρ' όλα αυτά ήταν ένα παιχνίδι, αν και παρατραβηγμένο παιχνίδι. Ήταν ένα είδος κοσμικού μαζοχισμού. Αλλά ΕΓΩ το έκανα.

It’s one of the great wonders of life: What will it be like to go to sleep and never wake up? And if you think long enough about that, something will happen to you. You will find out, among other things, that it will pose the next question to you: What was it like to wake up after never having gone to sleep? That was when you were born. You see, you can’t have an experience of nothing. Nature abhors a vacuum.

Μια θαυμαστή ερώτηση της ζωής: Πως θα ήταν να κοιμηθώ και να μην ξυπνήσω ποτέ; Και αν το καλοσκεφτείς κάτι θα πάθεις. Θα ανακαλύψεις, μεταξύ άλλων, το επόμενό σου ερώτημα: Πως θα ήταν να ξυπνήσω χωρίς να έχω πάει ποτέ για ύπνο;  Γιατί αυτό έγινε όταν γεννήθηκες. Βλέπεις, δεν μπορείς να έχεις την εμπειρία του τίποτα. Η φύση απεχθάνεται το κενό.

Suppressing the fear of death makes it all the stronger. The point is only to know, beyond any shadow of doubt, that "I" and all other "things" now present will vanish, until this knowledge compels you to release them - to know it now as surely as if you had just fallen off the rim of the Grand Canyon. Indeed you were kicked off the edge of a precipice when you were born, and it's no help to cling to the rocks falling with you. If you are afraid of death, be afraid. The point is to get with it, to let it take over - fear, ghosts, pains, transience, dissolution, and all. And then comes the hitherto unbelievable surprise; you don't die because you were never born. You had just forgotten who you are.

Η καταστολή του φόβου του θανάτου τον κάνει όλο και πιο ισχυρό. Το μόνο που μένει να γνωρίζεις είναι, πέρα ​​από κάθε αμφιβολία, ότι «εγώ» και όλα τα άλλα «πράγματα» που υπάρχουν τώρα θα εξαφανιστούν, έως ότου η Γνώση σε αναγκάσει να τα Απελευθερώσεις - να το γνωρίζεις τώρα τόσο σίγουρα σαν να έχεις μόλις γκρεμιστεί από το χείλος του Γκραν Κάνυον.
Στ' αλήθεια σε κλωτσήσανε από την άκρη του γκρεμού όταν γεννήθηκες και δεν βοηθάει να προσκολληθείς στους βράχους που πέφτουν μαζί σου.
Αν φοβάσαι το θάνατο, να τον φοβάσαι. Το θέμα είναι να ζήσεις μαζί τους, να αφήσεις να υπάρχουν: φόβοι, φαντάσματα, πόνοι, παροδικότητα, διάλυση. Και τότε έρχεται η απίστευτη έκπληξη: Δεν πεθαίνεις γιατί δεν γεννήθηκες ποτέ, απλά ξέχασες ποιος είσαι.

In reality there are no separate events. Life moves along like water, it's all connected to the source of the river is connected to the mouth and the ocean.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν ξεχωριστά γεγονότα. Η ζωή κινείται όπως το νερό, όλα συνδέονται με την πηγή του ποταμού που συνδέεται με την εκβολή και τον ωκεανό.

Without birth and death, and without the perpetual transmutation of all the forms of life, the world would be static, rhythm-less, undancing, mummified

Χωρίς τη γέννηση και το θάνατο, χωρίς την αέναη μεταστοιχείωση όλων των μορφών της ζωής ο κόσμος θα ήταν στατικός, ά-ρυθμος, ά-χορος, μουμιοποιημένος.

We do not “come into” this world; we come out of it, as leaves from a tree

Δεν "ερχόμαστε μέσα" σ' αυτόν τον κόσμο, βγαίνουμε από αυτόν, όπως τα φύλλα από ένα δέντρο

Try to imagine what it will be like to go to sleep and never wake up... now try to imagine what it was like to wake up having never gone to sleep

Προσπαθήστε να φανταστείτε πως θα ήταν να πάτε για ύπνο και μη ξυπνήσετε ποτέ ...
Τώρα προσπαθήστε να φανταστείτε πως θα ήταν να ξυπνούσατε σαν να μη έχετε πάει ποτέ για ύπνο