... προσωπικά με απασχολούν προφανώς όλα αυτά τα θέματα. Ανησυχώ πολύ για την οικολογία, για τη διατήρηση της φυσικής κληρονομιάς. Ανησυχώ για τις φυλακές, για το δίκαιο, για τα οικονομικά, για τα νοσοκομεία. Και κάνω πολλή δουλειά σε αυτούς τους τομείς. Αλλά τώρα για δες, πόσο ύπουλη είναι η ανησυχία για οποιοδήποτε θέμα που αφορά τη συμπόνια προς τον άνθρωπο. Δε θα ήθελες ο χειρούργος που σε χειρουργεί για να αφαιρέσει μια σκωληκοειδή απόφυση να ανησυχεί τόσο πολύ για σένα που να τρέμει το χέρι του. Γι' αυτό οι χειρούργοι τείνουν να κάνουν τις επεμβάσεις τους με έναν αυθόρμητο τρόπο. Αστειεύονται μεταξύ τους ενώ χειρουργούν. Δεν πρέπει να ανησυχούν συναισθηματικά γιατί θα έτρεμαν τα χέρια τους.

Έτσι, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, όταν κάνουμε κάτι με τον τρόπο της πολιτικής δράσης πρέπει να το κάνουμε με μια συγκεκριμένη αίσθηση αποστασιοποίησης, σαν να μην έχει σημασία. Ο Gary Snyder είπε ότι για να κάνεις καλή οικολογική δουλειά πρέπει καταρχάς να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχει σημασία αν θα πετύχεις ή θα αποτύχεις. Το σύμπαν θα συνεχίσει. Θα είναι ένα χάος για ίσως ένα εκατομμύριο χρόνια, αλλά μετά από αυτό θα διορθωθεί και θα ξεκινήσει από την αρχή.

Τώρα, αν το ξέρετε αυτό και είστε βασισμένοι σε αυτή την αίσθηση ότι είναι πραγματικά όλα εντάξει, τότε μπορείτε να προχωρήσετε στη δουλειά της διόρθωσης και της εκτέλεσης πραγμάτων που πρέπει να γίνουν αυτή τη στιγμή, χωρίς να χάσετε το όριό σας. Όταν μια πολιτική πρωτοβουλία είναι μια εκδήλωση κάποιου που έχει χάσει το μέτρο του θα αποτύχει. Και επομένως αντιπαθώ έντονα τα περισσότερα είδη πολιτικού ενθουσιασμού γιατί είναι εκδηλώσεις χαμένου μέτρου. Και αυτό είναι το βασικό μου συναίσθημα σχετικά με αυτό. Ανησυχώ για όλα τα μεγάλα πολιτικά και οικονομικά ζητήματα της εποχής μας - για τον ρατσισμό και τη φτώχεια και ούτω καθεξής - αλλά δεν πρόκειται να χάσω το όριό μου γι' αυτό.

Now, first of all, I’m personally obviously concerned about all these issues. I’m very concerned about ecology, about the conservation of our natural heritage. I’m concerned about prisons, about law, about economics, about hospitals. And I do a lot of work in these domains. But now, look here: Concern about any issue involving compassion towards human beings is tricky. You would not want your surgeon who’s operating on you to remove a bum appendix to be so concerned about you that his hand shakes when he’s operating. And so surgeons tend to do their operations in a kind of offhand way. They joke with each other while they’re operating. Because they must not be concerned in an emotional way, because their hands would shake.

So, in exactly the same way, when we do something in the way of political action, we must do it with a certain sense of detachment as if it didn’t matter. Gary Snyder, the poet (who’s a great friend of mine), he said that to do good ecological work you must in the first place realize that it doesn’t matter whether you succeed or fail. The universe will go on. It will be a mess for maybe a million years, but after that it’ll correct itself and begin all over again.

Now, if you know that, and you’re grounded on that sensation that it’s really all alright, then you can go into the work of correcting and doing things that need to be done right now without losing your temper. When a political initiative is a manifestation of somebody who’s lost his temper, it’ll fail. And therefore I dislike intensely most kinds of political enthusiasm, because they are manifestations of lost tempers. And that’s my basic feeling with regard to this. I am concerned about all the great political and economic issues of our time—about racism and poverty and so on and so forth—but I’m not going to lose my temper about it.

https://www.organism.earth/library/document/elliot-mintz-interviews-alan-watts

...Now what does it mean when I'm in a trap that I can't get out of? Τhere is no way of getting out of this trap! Well what it mean is that you and the trap are the same thing, you're not caught because when there's nobody in the trap, there's no trap. See that? As long as you think you're in a trap then the trap has got you. But when you know you are the trap, then what does the trap got? If you're trying to get out of the game, you're trapped! No way out! But when you have found that you and the game are the same, there is no game to get out of, there is no one to get out of the game, and that's true resignation. 

In just the same way as repentance leads to the understanding that you're a phony, even in repenting. Resignation leads to the understanding that even in resigning you can't resign. You don't have to play, this is the point, I'm going to repeat this because it's crucial, it isn't that you have to play because that would make you feel a victim of some process beyond yourself that was compelling. It is that the playing is you, and nobody is shoving you around, because you and the universe, which seems to constrain you, are not two things! If you play the game that you are only here, then you'll feel pushed around. But when—through trying to resign from either pushing around or being pushed around—you discover that it can’t be done, you then become very much aware there is no point getting away from anything. Where is away?

...Τώρα, τι σημαίνει ότι βρίσκομαι σε μια παγίδα που δεν μπορώ να βγω; 

Δεν υπάρχει τρόπος να βγεις από αυτή την παγίδα! Λοιπόν, αυτό που σημαίνει είναι ότι εσύ και η παγίδα είστε το ίδιο πράγμα, δεν είσαι παγιδευμένος γιατί όταν δεν υπάρχει κανένας στην παγίδα δεν υπάρχει παγίδα. Μπορείς να το δεις; Εφόσον νομίζεις ότι είσαι σε μια παγίδα τότε η παγίδα σε έχει. Αλλά όταν ξέρεις ότι είσαι η παγίδα, τότε τι μπορεί να σου κάνει; Αν προσπαθείς να βγεις από το παιχνίδι είσαι παγιδευμένος! Χωρίς διέξοδο! Αλλά όταν έχεις διαπιστώσει ότι εσύ και το παιχνίδι είστε το ίδιο, δεν υπάρχει παιχνίδι για να βγεις, δεν υπάρχει κάποιος που θα βγει από το παιχνίδι, τότε στ' αλήθεια παραιτείσαι. 

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που η μετάνοια σε οδηγεί στην κατανόηση ότι είσαι ψεύτικος ακόμη και όταν μετανοείς, η παραίτηση σε οδηγεί στην κατανόηση ότι ακόμη και με την παραίτηση δεν μπορείς να παραιτηθείς. Δεν είναι ανάγκη να παίξεις, αυτό είναι το θέμα, θα το επαναλάβω γιατί είναι κρίσιμο, δεν είναι ότι πρέπει να παίξεις γιατί αυτό θα σε έκανε να νιώσεις θύμα κάποιας διαδικασίας πέρα από τον εαυτό σου που θα ήταν επιτακτική. Παίζεις και κανείς δεν σε σπρώχνει να το κάνεις γιατί εσύ και το σύμπαν, που φαίνεται να σε περιορίζει, δεν είστε δύο διαφορετικά πράγματα! Εάν παίξεις το παιχνίδι ότι είσαι μόνο εδώ, θα νιώσεις πιεσμένος. Αλλά όταν -προσπαθώντας να παραιτηθείς είτε από το να πιέσεις είτε από το να σε πιέσουν- ανακαλύπτεις ότι δεν μπορεί να γίνει, τότε συνειδητοποιείς πολύ καλά ότι δεν έχει νόημα να απομακρυνθείς από οτιδήποτε. Άλλωστε, που είναι αυτό το μακριά;

We must see that consciousness is neither an isolated soul nor the mere function of a single nervous system, but of that totality of interrelated stars and galaxies which makes a nervous system possible.

Θα πρέπει να δούμε ότι η συνείδηση ​​δεν είναι ούτε μόνο ψυχή ούτε μόνο λειτουργία του νευρικού συστήματος αλλά αυτή η ολότητα αλληλένδετων αστεριών και γαλαξιών που καθιστά ένα νευρικό σύστημα δυνατό.

We are at the moment looking at space as something to be entered by the tremendous thrust of a rocket because that is the attitude of attacking the unknown. And that causes us not to realize that we are already on the most magnificently equipped spaceship, which could hardly be improved upon. It has got a source of temperature and energy just at the right distance from it. It's beautifully equipped with oxygen, with food supplies, with all kinds of delightful things to do while on the journey.... and it's traveling through space at a colossal speed... and it's called the planet Earth.

Αυτή τη στιγμή κοιτάζουμε προς το διάστημα ως κάτι στο οποίο  πρέπει να εισέλθουμε μέσα από την τεράστια ώθηση ενός πυραύλου, επειδή αυτός είναι ο τρόπος να επιτεθούμε στο άγνωστο. Και αυτό μας κάνει να μην συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε ήδη στο πιο υπέροχα εξοπλισμένο διαστημόπλοιο το οποίο δύσκολα θα έπαιρνε κι άλλη βελτίωση. Έχει μια πηγή θερμότητας και ενέργειας ακριβώς στη σωστή απόσταση. Είναι όμορφα εξοπλισμένο με οξυγόνο, με προμήθειες τροφίμων, με κάθε είδους ευχάριστα πράγματα να κάνεις κατά τη διάρκεια του ταξιδιού .... και ταξιδεύει στο διάστημα με κολοσσιαία ταχύτητα ... και ονομάζεται πλανήτης Γη.

In looking out upon the world, we forget that the world is looking at itself.

Καθώς κοιτάμε τον κόσμο ξεχνάμε ότι ο κόσμος κοιτάζει τον εαυτό του.

Everything in the world is gloriously meaningless

Τα πάντα είναι εν πλήρει δόξει άνευ νοήματος

The world is filled with love-play, from animal lust to sublime compassion.

Ο Κόσμος πληρούται από το παιχνίδι του Έρωτα, από τον ζωώδη πόθο για την υπέρτατη συμπόνια.

To Taoism that which is absolutely still or absolutely perfect is absolutely dead, for without the possibility of growth and change there can be no Tao. In reality there is nothing in the universe which is completely perfect or completely still; it is only in the minds of men that such concepts exist.

Για τον Ταοϊσμό αυτό που είναι απολύτως σταθερό ή απολύτως τέλειο είναι απολύτως νεκρό, γιατί χωρίς την πιθανότητα ανάπτυξης και αλλαγής δεν μπορεί να υπάρχει Τάο.  Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα στο σύμπαν που να είναι απολύτως τέλειο ή εντελώς ακίνητο.  Μόνο στο μυαλό των ανθρώπων υφίστανται τέτοιες έννοιες.

In reality there are no separate events. Life moves along like water, it's all connected to the source of the river is connected to the mouth and the ocean.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν ξεχωριστά γεγονότα.  Η ζωή κινείται όπως το νερό, όλα συνδέονται με την πηγή του ποταμού και συγχρόνως με το στόμιό του και τον ωκεανό.

For every individual is a unique manifestation of the Whole, as every branch is a particular outreaching of the tree. To manifest individuality, every branch must have a sensitive connection with the tree, just as our independently moving and differentiated fingers must have a sensitive connection with the whole body. The point, which can hardly be repeated too often, is that differentiation is not separation.

Κάθε άτομο είναι μια μοναδική εκδήλωση του Όλου όπως κάθε κλαδί είναι μια συγκεκριμένη εξάπλωση του δέντρου.  Για να εκδηλωθεί η ατομικότητα κάθε κλαδί πρέπει να έχει μια ευαίσθητη σύνδεση με το δέντρο, όπως ακριβώς τα ανεξάρτητα κινούμενα και διαφοροποιημένα δάχτυλά μας πρέπει να έχουν μια ευαίσθητη σύνδεση με ολόκληρο το σώμα.  Το θέμα, το οποίο δεν επαναλαμβάνετε πολύ συχνά, είναι ότι  διαφοροποίηση δεν σημαίνει διαχωρισμός.

Philosophers, for example, often fail to recognize that their remarks about the universe apply also to themselves and their remarks. If the universe is meaningless, so is the statement that it is so.

Οι φιλόσοφοι συχνά δεν συνειδητοποιούν ότι αυτά που λένε για το σύμπαν ισχύουν και για τον εαυτό τους και για αυτά που λένε. 
Όταν λένε ότι το σύμπαν είναι χωρίς νόημα, το ίδιο ισχύει και για τη δήλωσή τους ότι είναι έτσι.

You have seen that the universe is at root a magical illusion and a fabulous game, and that there is no separate "you" to get something out of it, as if life were a bank to be robbed. The only real "you" is the one that comes and goes, manifests and withdraws itself eternally in and as every conscious being. For "you" is the universe looking at itself from billions of points of view, points that come and go so that the vision is forever new.

Έχετε δει ότι το σύμπαν είναι στη ρίζα του μια μαγική ψευδαίσθηση και ένα υπέροχο παιχνίδι, και ότι δεν υπάρχει ξεχωριστό "εσύ" για να βγάλεις κάτι από αυτό, σαν να ήταν η ζωή μια τράπεζα να τη ληστέψεις.  Το μόνο πραγματικό "εσύ" είναι αυτό που έρχεται και πηγαίνει, εκδηλώνεται και απομακρύνεται αιώνια μέσα σε και μέσα από κάθε συνειδητό ον.  Γιατί το "εσύ" είναι το σύμπαν που κοιτάζει τον εαυτό του από δισεκατομμύρια απόψεις, σημεία που έρχονται και φεύγουν έτσι ώστε το όραμα να είναι πάντα νέο.

It is interesting that Hindus, when they speak of the creation of the universe do not call it the work of God, they call it the play of God, the Vishnu lila, lila meaning play. And they look upon the whole manifestation of all the universes as a play, as a sport, as a kind of dance — lila perhaps being somewhat related to our word lilt.

Είναι ενδιαφέρον, ότι οι Ινδουιστές, όταν μιλάνε για τη δημιουργία του σύμπαντος, δεν το αποκαλούν έργο του Θεού, το αποκαλούν παιχνίδι του Θεού, Vishnu lila, -lila σημαίνει παιχνίδι. Και βλέπουν την όλη εκδήλωση όλων των κόσμων σαν ένα παιχνίδι, σαν άθλημα, σαν ένα είδος χορού - η λέξη lila πιθανόν να σχετίζεται με κάποιον τρόπο με τη λέξη λιλαίομαι.

Technology is destructive only in the hands of people who do not realize that they are one and the same process as the universe.

Η τεχνολογία είναι καταστροφική μόνο στα χέρια ανθρώπων που δεν καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι είναι ένα και το αυτό με τη πορεία του σύμπαντος.

...That what I am involves what you are. I don’t know who I am unless I know who you are and you don’t know who you are unless you know who I am. There was a wise rabbi who once said 'If I am I because you are you and you are you because I am I then I am not I and you are not you.' In other words we are not separate. We define each other, we’re all backs and fronts to each other. ... We and our environment, and all of us and each other are interdependent systems. We know who we are in terms of other people. ... We are, I think, quite urgently in need of coming to feel that we are the eternal universe each one of us.

... Αυτό που είμαι είναι αυτό που είσαι. Δεν γνωρίζω ποιος είμαι αν δεν γνωρίσω ποιος είσαι και δεν γνωρίζεις ποιος είσαι εκτός αν γνωρίσεις ποιος είμαι. Υπήρχε ένας σοφός ραβίνος που είπε κάποτε: «Αν εγώ είμαι εγώ επειδή είσαι εσύ κι εσύ είσαι εσύ γιατί είμαι εγώ, τότε εγώ δεν είμαι εγώ και εσύ δεν είσαι εσύ». Με άλλα λόγια δεν είμαστε χωριστοί. Προσδιορίζουμε ο ένας τον άλλο, είμαστε όλοι πλάτες και μέτωπα ο ένας στον άλλο. ... Εμείς και το περιβάλλον μας, και όλοι μας και ο καθένας είμαστε αλληλοεξαρτώμενα συστήματα. Γνωρίζουμε ποιοι είμαστε σε όρους των άλλων ανθρώπων. ... Έχουμε, νομίζω, πολύ επείγουσα ανάγκη να αρχίσουμε να νιώθουμε ότι είμαστε το αιώνιο σύμπαν ο καθένας μας.

If the human race develops an electronic nervous system, outside the bodies of individual people, thus giving us all one mind and one global body, this is almost precisely what has happened in the organization of cells which compose our own bodies. We have already done it. If all this ends with the human race leaving no more trace of itself in the universe than a system of electronic patterns, why should that trouble us? For that is exactly what we are now!

Αν η ανθρώπινη φυλή αναπτύξει ένα ηλεκτρονικό νευρικό σύστημα έξω από τα σώματα των μεμονωμένων ανθρώπων, δίνοντάς μας έτσι ένα μόνο μυαλό και ένα παγκόσμιο σώμα, αυτό ακριβώς συμβαίνει στην οργάνωση των κυττάρων που συνθέτουν τα σώματά μας. Το έχουμε ήδη κάνει. Αν όλα αυτά τελειώνουν με την ανθρώπινη φυλή να μην αφήνει άλλο ίχνος στο σύμπαν παρά ένα σύστημα ηλεκτρονικών μοτίβων, γιατί να μας ενοχλεί; Αφού αυτό ακριβώς είμαστε τώρα!

Just a fluke. Like, you know, 1000 monkeys typing on 1000 typewriters for a million years will eventually type the Encyclopedia Britannica. And of course the moment they stop typing the Encyclopedia Britannica, they will relapse into nonsense.

And so in order that that shall not happen, for you and I are flukes in this cosmos, and we like our way of life--we like being human--if we want to keep it, say these people, we've got to fight nature, because it will turn us back into nonsense the moment we let it. So we've got to impose our will upon this world as if we were something completely alien to it. From outside. And so we get a culture based on the idea of the war between man and nature. And we talk about the conquest of space. The conquest of Everest. And the great symbols of our culture are the rocket and the bulldozer. The rocket--you know, compensation for the sexually inadequate male. So we're going to conquer space. You know we're in space already, way out. If anybody cared to be sensitive and let outside space come to you, you can, if your eyes are clear enough. Aided by telescopes, aided by radio astronomy, aided by all the kinds of sensitive instruments we can devise. We're as far out in space as we're ever going to get. But, y'know, sensitivity isn't the pitch. Especially in the WASP culture of the United States. We define manliness in terms of aggression, you see, because we're a little bit frightened as to whether or not we're really men. And so we put on this great show of being a tough guy. It's completely unnecessary. If you have what it takes, you don't need to put on that show. And you don't need to beat nature into submission. Why be hostile to nature? Because after all, you ARE a symptom of nature. You, as a human being, you grow out of this physical universe in exactly the same way an apple grows off an apple tree.

Ένα κόλλημα. Όπως 1000 μαϊμούδες που πληκτρολογούν σε 1000 γραφομηχανές για ένα εκατομμύριο χρόνια τελικά θα πληκτρολογήσουν την Εγκυκλοπαίδεια Britannica. Και φυσικά τη στιγμή που θα σταματήσουν να δακτυλογραφούν την Εγκυκλοπαίδεια Britannica, θα υποτροπιάσουν σε ανοησίες.

Και έτσι, ώστε να μην συμβεί αυτό, γιατί εσείς και εγώ είμαστε κολλημένοι σε αυτό το κόσμο και μας αρέσει ο τρόπος ζωής μας - μας αρέσει να είμαστε άνθρωποι - αν θέλουμε να το κρατήσουμε, πρέπει να πολεμήσουμε τη φύση, γιατί θα υποτροπιάσουμε σε ανοησίες τη στιγμή που θα σταματήσουμε. Πρέπει λοιπόν να επιβάλλουμε τη θέλησή μας σε αυτόν τον κόσμο σαν να ήμασταν κάτι εντελώς ξένο προς αυτό. Από έξω. Και έτσι έχουμε έναν πολιτισμό βασισμένο στην ιδέα του πολέμου μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Και μιλάμε για την κατάκτηση του χώρου. Τη κατάκτηση του Έβερεστ. Και τα σπουδαία σύμβολα του πολιτισμού μας είναι ο πύραυλος και η μπουλντόζα. Ο πύραυλος - ξέρετε, αποζημίωση για το σεξουαλικά ανεπαρκές αρσενικό. Έτσι θα κατακτήσουμε το διάστημα. Ξέρεις ότι είμαστε ήδη στο διάστημα . Αν κάποιος φρόντιζε να είναι ευαίσθητος και άφηνε τον εξωτερικό χώρο να έρθει σε αυτόν, θα μπορούσε να το δει, αν τα μάτια του ήταν αρκετά καθαρά. Με τη βοήθεια των τηλεσκόπιων, με τη βοήθεια της ραδιοαστρονομίας, με τη βοήθεια όλων των ευαίσθητων οργάνων που μπορούμε να επινοήσουμε. Είμαστε τόσο μακριά στο διάστημα όσο θα πάμε ποτέ. Αλλά, ξέρεις, η ευαισθησία δεν είναι στο γήπεδο. Ειδικά στον White Anglo-Saxon Protestant πολιτισμό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ορίζουμε τη ανδροπρέπεια από την άποψη της επιθετικότητας, βλέπετε, επειδή είμαστε λίγο φοβισμένοι για το αν είμαστε πραγματικά άντρες. Και έτσι παίζουμε σε αυτό το σόου ότι είμαστε σκληροί τύποι. Είναι τελείως περιττό. Εάν έχεις ό, τι χρειάζεται, δεν χρειάζεται να παίζεις σε αυτό το σόου. Και δεν χρειάζεται να υποτάξεις τη φύση. Γιατί να είναι εχθρικός προς τη φύση; Επειδή τελικά, ΕΊΣΑΙ ενα σύμπτωμα της φύσης. Εσύ, ως ανθρώπινο ον, μεγαλώνεις από αυτό το φυσικό σύμπαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ένα μήλο μεγαλώνει από μια μηλιά.

A baby has for a long time been part of its mother and has floated in the ocean of the womb. So it has the sense from the beginning of what is really to an enlightened person totally obvious—that the universe is one single organism.

Το μωρό για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι μέρος της μητέρας του επιπλέοντας στον ωκεανό της μήτρας. Έχει λοιπόν από την αρχή την αίσθηση αυτού που είναι στ' αλήθεια απόλυτα φανερό σε έναν φωτισμένο - ότι το σύμπαν είναι ένας και μοναδικός οργανισμός.

Consciousness is rather unfolding, the ‘e-volution,’ of what has always been hidden in the heart of the primordial universe of stars […] It is in the living organism that the whole world feels; it is only by virtue of eyes that the stars themselves are light.

Η συνείδηση είναι ​​μάλλον ένα ξεδίπλωμα, η "εξ-έλιξη" αυτού που είναι πάντα κρυμμένο στην καρδιά του αρχέγονου σύμπαντος των αστεριών [...] Είναι μέσω του ζωντανού οργανισμού που ολόκληρος ο Κόσμος αισθάνεται, είναι μέσα από τα μάτια σου που τ' αστέρια λάμπουν.

What do we mean by ‘I’? We mean the symbol of ourselves. Now ourselves, in this case, is the whole psycho-physical organism—conscious and unconscious, plus its environment. That’s your real self. Your real self, in other words, is the universe as centered on your organism.

Τι εννοούμε με το «εγώ»; Εννοούμε το σύμβολο του εαυτού. Τώρα ο εαυτός μας, σε αυτή την περίπτωση, είναι το όλον του ψυχικού και φυσικού οργανισμού, το συνειδητό και το ασυνείδητο συν το περιβάλλον του. Αυτό είναι ο πραγματικός μας εαυτός. Ο πραγματικός μας εαυτός, με άλλα λόγια, είναι το σύμπαν όπως έχει επικεντρωθεί στον οργανισμό  μας.